ETNICOstreetFood

Κουρκουμας:Το χρυσο μπαχαρικο της Ινδιας!

Όλοι έχουμε ακούσει για τον κουρκουμά, ένα μπαχαρικό που έχει γίνει πολύ δημοφιλές τα τελευταία χρόνια και όχι άδικα.

Ο κουρκουμάς είναι ένα καπνιστό καρύκευμα που χρησιμοποιείται ευρέως σε συνταγές μαγειρικής. Προέρχεται από το ρίζωμα του φυτού curcuma longa. H ακατέργαστη μορφή της ρίζας θυμίζει πολύ την πιπερόριζα (τζίντζερ). Η ομοιότητα δεν είναι τυχαία, αφού ο κουρκουμάς, το τζίντζερ και το κάρδαμο είναι φυτά που ανήκουν στην οικογένεια Zingiberaceae. Συχνά ο κουρκουμάς αναφέρεται ως το ινδικό σαφράν, καθώς το βαθύ κίτρινο-πορτοκαλί χρώμα του είναι παρόμοιο με αυτό του σαφράν. Επίσης, είναι γνωστό και ως curcuma. Η ονομασία αυτή προκύπτει από το βασικό πολυφαινολικό συστατικό, την κουρκουμίνη.

Άλλες χρήσης του φυτού:

• Ως μπαχαρικό
• Φυτικό φάρμακο
• Βαφή υφασμάτων

Η κιτρινόριζα έχει ιδιαίτερη γεύση και άρωμα. Η γεύση της είναι ήπια καυτερή και πικρή, ενώ το άρωμα της, είναι απαλό και θυμίζει αυτό του πορτοκαλιού.

Η ιστορία του κουρκουμά

Είναι ιθαγενές φυτό της Ινδίας, ενώ εδώ και χιλιάδες χρόνια είναι αρκετά δημοφιλές και στη μαγειρική. Εκτός από τη χρήση του στη μαγειρική, ο κουρκουμάς είναι και ένα από τα βασικά βότανα της «βοτανικής ιατρικής». Επιπλέον, θεωρείται και φυσικός παράγοντας χρωματισμού τροφίμων.

Σε παγκόσμια κλίμακα, παράγονται ετησίως περίπου 800.000 τόνοι κουρκουμά, με το 75% του συνολικού ποσοστού να προέρχεται από την Ινδία. Η ίδια χώρα κρατάει τα σκήπτρα και στις εξαγωγές (50%). Ακολουθούν, το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν, η Σρι Λάνκα, η Ταιβάν, η Κίνα, η Μιανμάρ και η Ινδονησία.

πηγή: votanokipos.gr

ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ JALAPENOS

Χαλαπένιο (Jalapeno)

Η πιπεριά χαλαπένιο (jalapeno) είναι από τις πιο διάσημες καυτερές πιπεριές, λόγω της περιορισμένης καυστικότητας της. Είναι δηλαδή τόσο πικάντικη, ώστε να απευθύνεται στο ευρύ κοινό, ακόμα και σε αυτούς που αποφεύγουν τα πολύ καυτερά.

Το όνομά της προέρχεται από την πόλη Xalapa, του Μεξικό, στην οποία άρχισε να καλλιεργείται καθώς Jalapeno σημαίνει “από την Jalapa (ή Xalapa)”.

Ανήκει και αυτή στο γένος Capsicum Annuum και φτάνει τις 8.000 μονάδες στον δείκτη καυστικότητας. Έχει πράσινο χρώμα, είναι μεσαίου μεγέθους, μακρόστενη και με στρογγυλεμένη άκρη. Χρησιμοποιείται σε πολλές παραδοσιακές συνταγές της Μεξικάνικης κουζίνας ή σε σάλτσες και αποτελεί εξαιρετική πηγή βιταμίνης C, βιταμίνης Β6, βιταμίνης Ε και βιταμίνη Κ. Εκτιμάται ότι δρα ενάντια στον καρκίνο χάρη στην ενεργή της ουσία, την καψαϊκίνη, η οποία εξουδετερώνει χημικές ουσίες με καρκινογόνο δράση.

Στο ΕΤΝΙCO αποτελεί ένα από τα υλικά που χρησιμοποιούμε σε πολλές από τις πεντανόστιμες σάλτσες μας. Δοκιμάστε μόνοι σας εδώ.

ΕΣΕΙΣ ΞΕΡΕΤΕ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΚΑ SCOVILLE?

Η κλίμακα Scoville πήρε το όνομά της από τον Wilbur L. Scoville (1865-1942), ο οποίος ανέπτυξε το οργανοληπτικό αυτό τεστ το 1912 ενώ εργαζόταν στη φαρμακευτική εταιρεία Parke Davis. Αρχικά, μια ομάδα –συνήθως πέντε – δοκιμαστών, δοκίμαζαν ένα δείγμα από εκχύλισμα της εκάστοτε πιπεριάς σε ζαχαρωμένο νερό, αραιωμένο κάθε φορά έως ότου η καυστικότητα να μην είναι πλέον ανιχνεύσιμη. Ο βαθμός αραίωσης δίνει το μέτρο στην κλίμακα Scoville. Μια γλυκιά πιπεριά, που δεν περιέχει καθόλου καψαϊκίνη, έχει βαθμολογία Scoville μηδέν (δεν μπορεί να ανιχνευθεί κάψα ούτε όταν είναι αδιάλυτη), ενώ οι πιο καυτερές τσίλι, όπως οι habaneros, έχουν βαθμολογία 300.000 ή περισσότερο, υποδεικνύοντας ότι το εκχύλισμα τους πρέπει να αραιωθεί 300.000 φορές ώστε να μην μπορεί να ανιχνευθεί η παρουσία της καψαϊκίνης. Η μεγαλύτερη αδυναμία του οργανοληπτικού ελέγχου Scoville είναι το ότι βασίζεται στην ανθρώπινη υποκειμενικότητα. Σήμερα, οι συγκεντρώσεις της καψαϊκίνης προσδιορίζονται χρησιμοποιώντας περισσότερο επιστημονικές μεθόδους, όπως η υγρή χρωματογραφία υψηλής πίεσης (HPLC), η οποία διαβάζει το χημικό αποτύπωμα και την ακριβή ποσότητα της καψαϊκίνης σε μια πιπεριά, δίνοντας ακριβέστερα αποτελέσματα από τις αισθητηριακές μεθόδους. Η κλίμακα Scoville εξαρτάται προφανώς από την ποικιλία της φρέσκιας πιπεριάς αλλά ακόμη και σε μια συγκεκριμένη ποικιλία, η καυστικότητα μπορεί να ποικίλει σε μεγάλο βαθμό.

Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΣΤΟ ETNICO ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ ΨΥΧΡΗΣ ΕΚΘΛΙΨΕΩΣ.

Τι ξεχωρίζει τα ελαιόλαδα ψυχρής εκθλίψεως;

Τα ψυχρής εκθλίψεως ελαιόλαδα ξεχωρίζουν με την οσμή, το χρώμα και τη γεύση τους. Είναι πλούσια σε στερόλες, σε λιπαρά οξέα, ελαϊκό οξύ (ω-9), λινολενικό οξύ (ω-3), λινελαϊκό οξύ (ω-6). Χαρακτηρίζονται για την περιεκτικότητα τους σε αντιοξειδωτικές ουσίες όπως βιταμίνη Ε και βιταμίνη C.

Τι είναι όμως η ψυχρή έκθλιψη και γιατί είναι τόσο σημαντική για την υγεία μας;

Η μέθοδος της ψυχρής έκθλιψης (αλλιώς, εξαγωγής ή πίεσης) είναι η πιο φυσική μέθοδος παραγωγής ελαίων. Τα έλαια ψυχρής έκθλιψης παράγονται με απλή συμπίεση του σπόρου, χωρίς να χρησιμοποιούνται χημικά και διαλύτες και χωρίς να θερμαίνονται οι σπόροι. Με αυτόν τον τρόπο διατηρούνται όλα τα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά των σπόρων και διατηρείται η οσμή και η γεύση τους! Τα έλαια ψυχρής έκθλιψης είναι έξτρα παρθένα έλαια ανώτερης ποιότητας και πλούσιας θρεπτικής αξίας.

Στο ETNICO, σε όλες τις σαλάτες μας αλλά και στο μαγείρεμα χρησιμοποιούμε παρθένο ελαιόλαδο ψυχρής έκθλιψης εξασφαλίζοντας μοναδική γεύση αλλά και πλούσια θρεπτικά συστατικά σε κάθε #TasteTheWorld γεύμα σας!

Παραγγείλτε ΤΩΡΑ!

Burrito! Η ιστορια για τo “γαϊδουρακι” που λατρευουμε!

Τα Burritos είναι σίγουρα μία από τις πιο διάσημες μεξικάνικες νοστιμιές. Η λέξη προέρχεται από την ισπανική λέξη “burro” που σημαίνει “γάιδαρος”, και “burrito” ο “μικρός γάιδαρος”. Με άλλα λόγια burrito στα ελληνικά θα πει “γαϊδουράκι”!

Η ιστορία λέει πως στις αρχές του 1900,ο Juan Mendez από την Chihuahua του Μεξικό, ιδιοκτήτης μιας μικρής καντίνας,είχε μαζί του έναν γάιδαρο ο οποίος τον βοηθούσε να μεταφέρει τις πρώτες ύλες που του ήταν απαραίτητες για να φτιάξει φαγητό για τους πελάτες του. Ο Mendez έφτιαξε tortillas και μέσα σε αυτές τύλιξε τις πρώτες ύλες που χρειαζόταν με σκοπό να τις κρατήσει ζεστές κατά την μεταφορά. Η ιδέα του άρχισε να έχει μεγάλη ανταπόκριση καθώς αποδείχθηκε πολύ νόστιμη και σε συνδυασμό με το μεταφορικό μέσο που χρησιμοποιούσε, έγινε γνωστή ως Burrito.

Στο ETNICO έχουμε δημιουργήσει μοναδικά burritos για όλα τα γούστα. Εάν λοιπόν σας ανοίξαμε την όρεξη, ρίξτε μια ματιά ΕΔΩ.

Chimichanga !!!

Δύο εστιατόρια της Tucson (Arizona) διεκδικούν δικαιώματα για τη δημιουργία της πρώτης Chimichanga.

Η πιο πιθανή εκδοχή όμως που είναι γνωστή στους περοσσότερους αφορά το El Charro Cafe, το παλιότερο μεξικάνικο εστιατόριο της πόλης.
 

1922 – El Charro Cafe – Tucson,

Ο οικογενειακός θρύλος λέει ότι η Monica Flin, η οποία ξεκίνησε το εστιατόριο το 1922, έριξε χωρίς να το θέλει ένα burrito μέσα σε καυτό λάδι. Από τον εκνευρισμό της για το λάθος της, ξεκίνησε να πει μία μεξικάνικη κατάρα η οποία περιέχει παρόμοια γράμματα με αυτά της chimichanga! Στην κουζίνα όμως εκέινη τη στιγμή ήταν μαζί της και τα μικρής ηλικίας ανήψια της. Έτσι η Monica Flin μπερδεύοντας λίγο τα γράμματα για να αποφυγει να πει αυτό που ετοιμαζόταν, φώναξε “CHIMICHANGA!” !

Στο κέντρο της Αθήνας το ETNICO δημιούργησε ένα τεράστιο fan-club με την φανταστική Chimichanga de Pollo ! Τραγανή σταρένια tortilla με κοτόπουλο , ντομάτα, κίτρινο τυρί, sour cream, frijoles refritos και jalapenos sauce που έκανε όσους την δοκίμασαν να παραμιλάνε.

Ελάτε στο ETNICO και είναι σίγουρο ότι θα γίνετε και εσείς θαυμαστής της CHIMICHANGA ή παραγγείλτε online ΕΔΩ!

Taste The World

Η ιστορια των Tacos

Ποιος μπορεί να αντισταθεί στη μεστή και εξωτική γεύση των Μεξικάνικων tacos; Η τραγανή τους υφή σε συνδυασμό με τα διάφορα υλικά που προστίθενται στο εσωτερικό τους δημιουργούν ένα εκρηκτικό αποτέλεσμα για τον ουρανίσκο μας που δεν μπορεί παρά να ζητάει κι άλλο. Ποια είναι, όμως, η ιστορία πίσω από το δημοφιλές πιάτο;

Σύμφωνα με τον καθηγητή ιστορίας του Πανεπιστημίου της Μιννεσότα, Jeffrey M. Pilcher, που έχει ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο τρώγοντας τα, τα tacos φαίνεται να έχουν τις ρίζες τους στον 19ο αιώνα ενώ ήδη από τον 18ο η λέξη εντοπίζεται στα ορυχεία του Μεξικό. Εκεί η λέξη ήθελε το μπαρούτι να είναι τυλιγμένο σε κομμάτια χαρτί και μετά να εισέρχεται στις τρύπες που σκάλιζαν οι εργάτες ως δυναμίτης. Μάλιστα, κάποια από τα πρώτα tacos δημιουργήθηκαν ονομάζονταν «tacos de minero», δηλαδή tacos του μεταλλωρύχου.

Στα πρώτα χρόνια της ύπαρξής τους οι taquerías έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο καθώς βρίσκονταν στις γειτονιές και πωλούσαν tacos, κυρίως για την εργατική τάξη. Στη συνέχεια, στις αρχές του 1900, μετανάστες πήγαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και μαζί έφεραν και το άγνωστο τότε φαγητό που ήταν διαθέσιμο μόνο ως street food αλλά δεν ήταν ίδιο με τα Μεξικάνικα tacos γιατί δεν υπήρχαν τα ίδια υλικά με αυτά του Μεξικό.

Translate »